زندگي مبتني بر معيشت دامپروري در مازندران و در طول قرن‌هاي متمادي زمينه‌ساز شكل‌گيري رپرتوار ويژه‌اي گرديد كه امروزه عموماً با عنوان و اصطلاح موسيقي چوپاني شناخته مي‌شود.

تا چند دهه پيشتر اين شكل از معيشت يكي از مهم‌ترين اشكال و ساختارهاي توليدي و اقتصادي در البرز شمالي به شمار مي‌آمد، در نتيجه موسيقي مربوط به آن، بازتابي عيني از كاركردهاي فرهنگي و ذوقي اين شيوه از زندگي بوده و لحن‌هاي مورد استفاده، بيانگر مجموعه‌ي احساسات و عواطف، زيباشناختي، آمال و آرزوها و نيز مبين واقعيات ملموس زندگي چوپانان و گالشان[1] منطقه بوده است.

اميري‌خوانان مازندران در منقبت اميرالمومنين مي‌سرايند.

بسمه تعالي

منظومه‌ «ميناوپلنگ»برگرفته ازيك روايت تاريخي دردهكده كندلوس ازآبادي هاي كجورمازندران است.

اين داستان،شرح عشق يك دخترروستايي وپلنگي است كه عاشق يكديگرشده اند.وقايعي كه منجربه پيدايش علايق عاطفي بين اين دو شده ‌‌‌‌‌‌‌‌وتا پايان‌‌‌ حيات‌‌آن ها را قرين است .

مايه اصلي داستان يك حكايت تاريخي است كه به نقل از سالمندان دهكده بيش ازيك قرن پيش دراين روستا اتفاق افتاده است مضمون عاشقانه وزيبايي ارتباط عاطفي انسان وحيوان درساليان اخيرموردتوجه علاقمندان به فرهنگ وادبيات بومي قرارگرفته است ازجمله آنكه نمونه ديگري باعنوان ‌«مينا وپلنگ»توسط جناب آقاي هادي سيف وباهمت جناب آقاي علي اصغرجهانگيري به صورت نثرمنتشرشده كه درجاي خود در خورتحسين‌است.

مثنوي ميناوپلنگ ازاولين سروده هاي «تبري سراي» معاصرآقاي فرهود جلالي كندلوسي است كه بامباني دلكش وجذاب به شرح جزئيات اين ماجرا به زبان فارسي پرداخته است.جلالي خود از فرزندان و پرورش يافتگان همان خاكي است كه اين واقعه درآ‌ن اتفاق افتاده بود. وي در پژوهش جامعي كه درباره اين حكايت انجام داده ضمن ‎آگاهي بخشي به خوانندگان از اين ماجرا،آن ها را با زندگي وفرهنگ بومي مردم مازندران نيز درقرون گذشته آشنا مي سازد وسعي آن دارد تاعناصر فرهنگ تبري را مرورنموده وبه نقش هريك از آنها درزندگي اجتماعي پي ببرند.

در آميختگي وپيوندتنگاتنگ زندگي فردي واجتماعي مردم با طبيعت و انس و الفتي كه بين انسان و محيط اطراف او بر قراربوده و هست نيز در سروده هاي ايشان موج مي زند تلاش او بر اين است كه ضمن بيان واقعه،مخاطب را از زندگي خشك،بي روح و ماشيني شده امروز به دامان طبيعت بكشاند و باقسمتي از فرهنگ عامه آشنا سازدوبراي چندصباحي او را از قيل و قال زندگي امروز رهاسازد و در عين حال فرزندان اين آب و خاك رابا يكي از روايتهاي زيبا و منظومه هاي عشق آشناسازدو دري از باغ نامنتهاي آشنايي و محبت را به روي دوستداران حديث دلدادگي بگشايدو باخود به گلستان خاطرات شيرين گذشته و آسمان نيلگون سنت هاي ديرين ببرد.

منظومه مينا و پلنگ از سروده هاي بسيار زيباي اين شاعر خوش ذوق در عنفوان جواني است كه سال‌ها مترصد فرصت مناسبي بود تاآن را به نحو مطلوب و منظوم به علاقه مندان فرهنگ و ادبيات بومي تقديم نمايد كه اين توفيق اكنون به فضل الهي فراهم گرديده وبه صورت كتابي مستقل دراختيارهنردوستان وعلاقمندان به فرهنگ وادب خطه سرسبزمازندران قرار مي گيرد.

انجمن فرهنگي كجور، ضمن آرزوي توفيق روز افزون براي اين هنرمند و شاعر جوان مازندراني اميدوار است كه با وفاق و همدلي همه عزيزان بتواند گامي كوچك درراه اعتلا وگسترش فرهنگ مازندران برداشته وجوانان عزيزما راباگوشه هايي ازفرهنگ نياكان آرزومند ما آشنا سازد.

موسيقي و شهر در ايل بختياري پيوند جاودانه‌اي با زندگي ايلي يافته است. مقام‌هاي موسيقي ايل بختياري به نام ر(بيت معروف) هستند. از مشهورترين آنها به مقام گله‌داري، برزگري، ابولقاسم‌خان و مقام شيرعلي‌مردون كه تعداد آنها حدود 20 تا 25 مقام است مي‌توان اشاره نمود.

صنايع دستی بختياريها، ويژگيها و مختصاتی دارد که با انواع توليدات مشابه به دست ديگران قابل تميز دادن است بخشی از اين ويژگيها به اين شرح است:

1- در مواردي حرف "ب" که در آخر کلمات چند حرفي فارسي بعد از "الف" بيايد و ساکن باشد، همچنين کلمات دو حرفي که حرف آخر آنها به "ب" ختم مي شود؛ در گويش بختياري به "واو" تبديل مي شوند. مانند: خواب به "خو" و شب به "شو".

در استان چهارمحال و بختياري در مواقع برگزاري جشن‌ها و سرورها رقص‌هاي متنوعي اجرا مي‌گردد كه از معروفترين آنها رقص‌عروسي، رقص‌دستمال، رقص‌آرام، رقص‌تند و رقص مجسمه است.

استان چهارمحال‌وبختياري در بخش مركزي رشته كوههاي زاگرس بين پيش كوههاي داخلي و استان اصفهان واقع شده است و از شمال و مشرق به استان اصفهان، جنوب به استان خوزستان محدود است. وسعت اين استان در حدود 16533 كيلومتر مربع مي‌باشد. 

آدمي که مالس اِره، ايمونس هم اِره.

"کسي که مالش مي رود، ايمانش هم مي رود."  کنايه از اينکه کسي که مالش به سرقت برود، ممکن است با مظنون شدن به اين و آن، ايمانش هم از دست برود.

اوقات خوش ان بود که با دوست بسر شد      باقی همه بیحاصلی و بیخبری بود (لسان الغیب)

وقتی برای کلاس پنجم ابتدائی از روستایم امره به شهر ساری امدم، گر چه دوری از پدر و مادر در ان سن و سال برایم سخت و دشوار مینمود اما جذابیتهای زندگی در" شهر" دوری از انان را برایم قدری اسانتر مینمود.

لوح فشرده دومین جشنواره شعر و موسیقی مازندران در تالار بزرگ کشور کاری از مرکز فرهنگی هنری پارپیرار