|
نزديك به يكصد واحد اقامتي شامل هتل ، متل ، هتل آپارتمان ، مهمانپذير و مجتمع تفريحي ساحلي ، جنگلي و كوهستاني همراه با دهها آژانس خدمات مسافرتي و جهانگردي خدمات لازم را به گردشگران ارايه مي كنند. بنیاد علمی - فرهنگی مهندس حریری بابل و موزه هاي شهر بابل ، مجموعه فرهنگي كندلوس كجور نوشهر ، موزه تاريخ طبيعي خشكه داران در مسير جاده اصلي تنكابن ، تماشاگه خزر كاخ رامسر و 000 امكانات بازديد .گردشگران داخلي و خارجي را فراهم آورده است. آداب و رسوم
شامل نوروز خواني ، چهارشنبه سوري ، عيد نوروز ، جشن نوروز ماه ، مراسم تيرماه سيزده ، آئين سنتي 26 عيد ماه ، مراسم ورف چال (چاه برف)، شب يلدا ، مراسم ماه محرم ، آداب ماه رمضان ، عيد غدير ، عيدقربان ، مراسم بارش باران ، گرفتن ماه و خورشيد ، گهواره بندي ، دندان سري كودك ، مراسم ازدواج ، نحوه خواستگاري و شب حنابندان را مي توان نام برد. چكه سماع و دستمال سماع از رقص هاي سنتي مازندران است. انواع بازي ها : آغوزكا يا گردو بازي، چليك ماركا ، رزين كا ، ريسمان بازي . كشتي لوچو ، گاو جنگي ، سوچلا يا شكار در آب بندان ، صيد سنتي دوما از تفريحات و بازيهاي محلي مازندران است. هنرهاي سنتي: صنايع چوبي ، حصير بافي ، نمدبافي ، جاجيم بافي، جوراب بافي، موج بافي ، پارچه بافي ، كيف يا چنته لفور ، سفالگري ، گليم بافي همراه با ساير محصولات صنايع دستي را می توان در مسير جاده هاي اصلي به ويژه شهرهاي توريستی مي توان خريداري نمود. موسيقي مازندران: گستره موسيقي مازندران تا حوزه هاي سمنان و دامغان و گرگان نيز مي رسد. موسيقي مناطق مركزي برپايه اصيل ترين و كهن ترين نغمه ها و ملوديهاي چوپاني شكل گرفته است. محور اصلي موسيقي اين بخش از سوي پنج مقام آوازي وزين و پرقدمت يعني طبري بلند ، طبري كوتاه ، كتولي بلند، كتولي كوتاه و كل حال و تعداد زيادي قطعه ساز چوپاني است ، مهمترين ساز در موسيقي شرق مازندران، دو تار است000 كه ريشه در موسيقي تركمني و شمال خراسان دارد. سازهاي رايج موسيقي غرب مازندران تا گيلان ، بيشتر با سازهاي ني و دهل مي باشد. طالب طالبا در مايه سه گاه درآمد، اميري در مايه عشاق دشتي، كشتي مقوم در مايه درآمد افشاري ، عروس سوار كردن ، چوسما در رقص چوبي ، عزيز و نگار در گوشه دستگاه دشتي معروفترين آهنگ هايي است كه نواخته مي شود.
چند ضرب المثل محلي:
ـ او خورني سرچشمه جم بخور
ـ كوه ر پله پله بالا شونه
ـ وچه عزيز ، ادب عزيزتر
ـ گت كه شونه دار سر ، كچيك شونه خال سر
ـ گل خواني بئيري ، دماوند سر گل بئير
ـ مه ريش هارش ، حنا بكش
اميرخواني و اميري پازواري: مازندرانيها رباعي هاي منسوب به اميري پازواري و دو بيتي هاي شاعران گمنام ديگر را به ترتيب اميري و طوري مي نامند. اميري چون همه آوازهاي مازندراني ‹‹ تك تمي ›› است. كلمات و جملاتي چون ‹‹علي جان›› و ‹‹ اي جان جان›› و 000 از اين دسته مي باشد. آواز اميري را معمولاً با همراهي ‹‹ لله ›› ( نوعي ني) مي خوانند و گاهي هم از سازهاي ديگر مانند كمانچه و دوتار بهره مي جويند. اميري پازواري يا شيخ العجم اميرمازندراني ، شاعري دلسوخته و از ميان مردم برخاسته بود. همه او را پازواري از نواحي بابل مي دانند، برخي او را معاصر امير تيمور و بعضي هم زمان شاهان صفوي مي شناسند.
غذاها و بازارهای محلي مازندران:
از چند نمونه از غذاهاي محلي مي توان آغوزمسما ، ترشي ترشو ، دوپتي ، اسپناساك ، آش كدو ، دو آش ـ ترش آش ، نازخاتون ، اسفناج مرجي، كهن انار، قليه ، خورشت آلو را نام برد. از انواع نان و شيريني آغوزنون ، پشت زيك ، پيس گندله ، قماق ، كماج ، رشته به رشته ، تهيه شكر قرمز از نيشكر ، انواع شربت ، ترشي و مربا را مي توان به آن اضافه نمود...انواع بازارهای محلی در روزها و شهر های مختلف نيز قابل توجه است. اجتماعی و اخلاقی عامه
مردم منطقه بخصوص بومیان منطقه سفید پوست در بعضی موارد بور و چشم آبی هستند . عموما با هوش و با استعداد و مردم زحمتکش و مهربان و دلسوز و میهمانواز هستند . چندان به فکر مال دنیا نیستند و عموما قانع و کمتر بلند پروازی می کنند . اگر محبتی در حقشان شود محال است آن را بی پاسخ بگذارند در این منطقه سرقت ، قتل ، جنایت خیلی کم اتفاق می افتد وبا آنکه نه ماه از سال اکثر خانه ها خالی از سکنه است و درها همه باز است کمتر پیش آمده که چیزی به سرقت رفته باشد .این مردم برای حفظ آبرویشان بسیار اهمیت قائلند اما اگر پردۀ گفتارشان با یکی پاره شد دیگر از گفتن حرفی یا تهمتی رویگردان نیستند .بازار شایعه بدلیل بیکاری و نبودن سرگرمی همیشه گرم است .برای حق نان ونمک احترام قائلند .در این منطقه به علت بافت عمیق خانوادگی زنان از مردان رو نمی گیرند تمام عقد ها در اینجا عقد دائم است .بندرت پیش آمده که زنی طلاق گرفته باشد . زنان بیشتر از مردان برای تامین هزینه زندگی و خانواده تلاش می کنند . اکثر زنان قبل از شروع کار روزانه یک بار به جنگل می روند و هیزم مورد نیاز خانه را تامین می کنند .سپس بجز خانه داری در گله داری و کشاورزی دوش به دوش مرد خانه خود کار می کنند . آسیا کردن گندم ، سفید کردن خانه ، شکستن هیزم برای تنور ، دوشیدن گاو ، جالیز کاری ، کاشتن سبزی ، ازجمله وظایف زن محسوب می شود . اگر چه مراسم و آیین های سنتی آنان روبه انقراض است اما هنوز در گوشه و کنار دهکده ها کجور روح تعاون و همیاری دیده می شو د. گویش محلی : لهجه مردم منطقه کجور اکثرا گیلکی و در بعضی از مناطق خواجه وندی هم صحبت می کنند که به نوعی لهجه کردی محسوب می شود . ماخذ استانداری مازندران |
