|
او که بشنی بوه جمع نوونه اجل آدم کشی کم نوونه چنه خبه تا که درمه خش ووئم همدیر مواظب چون چش ووئم تا که زینه مه زندگی ره نمّه خد بخد همراه خبی ره نمّه تا که درمه فامل نیمه سال به سال بمرد روز چه انّه دارمه کمال پر و برار قاهرن بی هیچ و پوچ دوا چیوه زنای حرف پت و لوچ یا که دوا بینه سامون سنگ یا که کناپش کچیک و تنگ کرک جور اته مرغنه قدقدنگ بیخد بیخد نعومه چه دارمه جنگ همش دره جمع کمّه با حرص و آز درو دون زنّه وونه حقه باز دل همۀ غم بزۀ و دی برشت یاد بکن شه قسمت و سرنوشت روز دراز همش بدی ره خریمه چش خر گیرمه خبی ره نویمه سیکای جور او دله درمه خشک مه کثافتی سرهائیت گمه مشک مه یاد تره گتمه مار گوهره ببا مثل در که تاج سره خبر اینه که ته ببا بمرده ته خنه چراغ سو دمرده قاب بزو عزرائیل ته تاج سره این دفعه کش بیمو ورنه گوهره تاج اگه ته سر دوو با ارزشه دل که خش وو منزل ته کناپشه عزرائیل و مقرب خدائه پیمونه پر بویه مز رسائه دنیا همش دته شو منزل سره عاقل اون دنه کل و گذره اته روز ایمه اته روزم شومه پش و دمال ایمه و نو به نومه کارون چون دنه شو منزل سر و قافله همین دتا شو دره دل نونه و منزل و تش کله اته شو نکنه آزو گله شو ره تا صب دارنه به خیر و خشی گت و کچیک گو و سگ و بامشی دنیا و زندگی همون دمشوء و داد و بیداد خوی پش پشو چش خوهیری چل پنجاه سال سروونه قافله پش و دمال سروونه آدم نعونه دنیا د روزه نوینه پیرمردی پشت قوزه یاد تره ببای همراه قاهروی با اته گب زهر رخته مثل مار وی این سخن امیر بوته از شه دل بمرد روز داد و بیداد چی حاصل اسا بزن هی تو شه کل و کتی نویی فلونی چه تو زودترنوتی اسا گنه خب وه و مهربون وه مگه و بمردن منه گمون وه اره خدا بیامرز چنه خار وه هفت کوی غریب پر و برار وه اته درو و اته راس خو ویمه دردرو چشمه دله او ویمه ختم بعیرن خرج هاکنن صد هزار نماز بخونن و نون هادن خروار نومه بده بمرد بمرد و بورده هزار ته و جورعزرائیل هورده اته کچه او گته تو تو گته روز تره داد کرده جواب شو کته با این همه گوش هاده خاخر برار پر اگه بمرد دنن قدر مار جمع جمعه شو اگه شوننه مزار با هم ووئن خاخر و مار و برار بوئن ببا آدمی هسّه نادون حلال هاکن ته بورده راه قروون آدمی که نارنه شه اختیاره آقات که تل بوه نارنه قراره له دینه اونچه ره که شه بسات آدمی یک آه و دم بپات هر چی که جمع هاکرده بیشت بورده تو یاد بیار دوای هارت و هورت ایشاءاله که هسّه برار سر براه جلالی دعا ته پشت و پناه فرهود جلالی، 1380
|
