|
آیت ا... شیخ نجفعلی فاضل فرزند حسن در سال 1266 ش ( 1305 ق) در قریه نوکنده از توابع گرگان در خانواده ای مذهبی به دنیا آمد.تحصیلات ابتدایی را در گرگان آغاز کرد و مدت 7 سال در مدرسه میرزا جعفر مشهد مقدس به تحصیل پرداخت. سپس قصد نجف اشرف کرد ولی به دلیل بروز جنگ جهانی اول، موقتاً عازم بزرگترین حوزه علمیه مازندران یعنی بابل شد و در مدرسه حاج میرزا بابا نزد آیت ا... شیخ علی علامه حائری مازندرانی کسب فیض کرد. به دلیل هوش سرشار و جدیت در تحصیل و کسب معارف از طرف استاد بزرگوارش به عنوان یک طلبه «فاضل» معرفی می شود و در اثر تکرار وی مشهور به «فاضل» شد. پس از چهار سال اقامت در بابل، برای نیل به مقامات عالی عازم نجف اشرف شد و در محضر آیات عظام آقا ضیاء الدین عراقی، میرازی نایینی و سیدابوالحسن اصفهانی کسب فیض کرد تا به درجه رفیع اجتهاد نائل شد. وی پس از اخذ اجتهاد، به بابل آمد و در محله طوقداربن ساکن شد. در برخوردها بسیار رئوف، عاطفی و صمیمی بود. در خانه اش همیشه به روی همگان باز بود. پایبندی شدیدی به عبادت، نافله ها، ادعیه و اذکار داشت و پیوسته به تهجّد و سحرخیزی ملتزم بود. در جهت احیای سنت های دینی در جامعه تلاش زیادی کرد. از جمله سنت ها که وی بر احیا و رواج آن اصرار داشت انس با مسجد و رفتن به مساجد بود و هیچگاه نمازهای یومیه را در منزل نمی خواند، چنانکه امیرالمومنان علی (ع) فرمود: «من مسجد را از بهشت بیشتر دوست دارم، چون بهشت خانه من است و مسجد خانه خداست» آیت ا... شیخ نجفعلی فاضل شدیداً پایبند به سنت حسنه عبادی، اجتماعی نماز جماعت بود و همه را به شرکت دائمی در نماز جماعت ترغیب و تشویق می کرد. در گفتار خود بسیار قاطع و صریح الهجه بود و در جهت از بین بردن بدعت ها و گناهان جدیت خاصی داشت در منبرها، از پوشش نامناسب زن ها و بی حجابی و رواج بی بندو باری در جامعه انتقاد می کرد. از غیبت افراد پرهیز می کرد و هرگز سخنی که بوی تضعیف و تحقیر دیگران بدهد شنیده نشد. لوازم و ملزومات زندگی وی بسیار ساده بود و هرگز برای نداشتن یا از دست دادن چیزی، اثری از تأسف و نگرانی از وی مشاهده نشد. در تحقیق و تتبعات علمی جدیت داشت و تدریس در حوزه های علمیه را یک وظیفه الهی می دانست. شاگردان زیادی را تربیت کرد که آیت ا... شیخ محمد کوهستانی ازآن جمله اند. در مدرسه صدر، کاظم بیک و منزل شخصی کلاس درسش دایر بود و هیچ گاه بدون کتاب از منزل خارج نمی شد و حتی برای رفتن به مسجد و اقامه جماعت نیز ، کتاب از وی جدا نمی شد. از مسائل قابل ذکر در زندگی آن بزرگمرد، رسیدگی به امور محرومان و فقرا بود و همیشه با تشویق علاقمندان و مریدان ثروتمند و با گرفتن امکانات از آنها، در جهت رفع مشکل نیازمندان تلاش می کرد. آیت ا... شیخ نجفعلی فاضل پس از عمری خدمت به اسلام و مسلمانان در هفدهم اسفندماه 1350 ش ( 16 ذیقعده 1391 ق) در بابل چشم از جهان فروبست و در آرامگاه معتمدی به خاک سپرده شد. |
