به گزارش خبر گزاري فارس از ساري، ريش سفيدان خانواده ها در شهرها و روستاهاي مازندران در اولين شب فصل زمستان با آماده كردن خاطرات و داستان هاي پند آموز به استقبال يلدا رفتند.
شب يلدا در روستا هاي مازندران پر شورتر از شهرها برگزار و از تاريخ و قدمت بيشتري برخورداراست.
در اين شب فرزندان و نوه ها با آماده كردن تنقلات و شيريني هاي محلي به ديدار بزرگان خاندان خود رفتند و تا پاسي از شب را در منزل آنها سپري كردند.
يكي ازشهروندان مازندران در مورد شب چله مازندراني‌ها گفت: مردم استان به اين دليل اولين شب زمستان را شب چله مي نامند كه چهل روز اول زمستان را با سرماي طاقت فرساي آن تحمل كنند.
وي درباره آداب و رسوم اين شب در ميان خانواده هاي مازندراني مي گويد: در سفره‌هاي اين شب، غذاهايي كه داراي خاصيت گرمايي فراواني دارند و مقاومت بدن را در برابر سرما بيشتر مي كند استفاده مي‌شود و در خصوص ممترين تنقلات اين شب مي‌توان به شيريني كنجدي كه در زبان محلي مازندراني به «پشت زيك» معروف است اشاره كرد.
وي ادامه داد: حلواي محلي، انار، گردو و كماچ از جمله تنقلاتي است كه اعضاي خانواده ها خود را به خوردن آن مشغول مي‌كند.
فرد ديگري كه اهل يكي از روستا هاي ساري است در اين باره مي گويد: در شب يلداي مازندران همه افراد فاميل و وابستگان به ديدار بزرگترها مي روند و خوردني مشترك همه سفره هاي ايراني كه همان هندوانه است كه توسط بزرگترين عضو خانواده از لحاظ سني برش داده و ميان حاضران توزيع مي شود.
وي مي گويد: خواندن داستان هاي كهن مازندراني ، شعرهاي امير پازواري شاعر كهن مازندراني يا اميري خواني و گرفتن فال حافظ از مهمترين برنامه هاي اين شب است.
اين شهروند مازندراني مي گويد: دختران و پسران دم بخت و يا خانواده هاي كه فرزندان دم بخت دارند با اعتقاد بر اين كه در نيمه هاي شب با گرفتن فال حافظ مقدرات ازدواج آنها فراهم مي شود با تفعل زدن به ديوان حافظ به سرنوشت يك سال خود مي‌انديشند.
وي بيان قصه «پير زن سرما به دوش» كه با سنگ دلي و عدم كمك به فرزندان ائمه اطهار به اذن خداوند تبديل به تپه اي سنگي شده است را از مهمترين داستان هاي عنوان مي‌كند كه پدر بزرگ ها و مادر بزرگ هاي مازندراني براي نوه هاي خود بيان مي كنند.
گزارش خبرنگار فارس حاكي است در روستاهاي مازندران با اعتقاد بر اينكه خيرات كردن در اول شب زمستان موجب زياد شدن روزي مي شود با كمك كردن به فردي كه معروف به «آل» است و با سياه كردن صورت خود و پوشيدن لباسي كه هويتش معلوم نشود با رفتن به درب خانه هاي مردم براي نيازمندان آذوقه زمستان را جمع آوري مي‌كند .
پدر بزرگ ها و مادر بزرگ ها نيز در اين شب، صله رحم را به فرزندان خود توصيه مي‌كنند و مناسبت هاي اين چنيني را بهانه اي براي دور هم نشيني تلقي مي كنند تا شعرارزشمند «بي پير به خرابات مرو» را به فرزندان خود بياموزند.