|
اميريخوانان مازندران در منقبت اميرالمومنين ميسرايند.
"محمداسماعيل امامزاده "روز يکشنبه در گفت وگو با خبرنگار ايرنا همچنين اعلام کرد: بررسي و شناسايي مقام درست موسيقي اميرخواني ، آشنايي عموم مردم به ويژه نسل جوان با پيشه فرهنگ و هنر اين ديار ، ارج نهادن به هنر متعهد و فاخر و همچنين قدرداني از فعالان و پيشکسوتان موسيقي استان از جمله اهداف جشنواره اميري خواني بشمار مي روند . وي اظهار داشت:اميري خواني ماحصل پيوندي است ميان باورها و آيين هاي مردم اين سامان با عشق و ارادات به ساحت مقدس خاندان عصمت و طهارت که روح نواز و مايه شادماني است . " امام زاده " بيان داشت : شنيدن اميري خواني که جرعه زلالي است از مدح و منقبت مولاي متقيان حضرت علي (ع) و فرزندان پاک و معصوم ايشان ، همواره براي مازندراني ها طرب انگيز و دلنشين بوده است . گلزار هميشه عطرآگين اميريخواني مشام جانها را در مناسبتهاي غم و شادي طراوت بخشيده و نشاط برگرفته از هنر ناب را به عامه مردم هديه كرده است. مدير کل فرهنگ و ارشاد اسلامي استان مازندران بابيان اينکه جشنواره درسه مقطع نونهالان ، ميانسالان و پيشکسوتان برگزار مي شود، افزود : اين جشنواره 14 تير ماه مصادف با سالروز ولادت حضرت علي (ع) در مجتمع فرهنگي و سينمايي بابل برگزار مي شود و نفرات برتر در هر گروه سني مورد تجليل قرار خواهند گرفت . وي آخرين مهلت ارسال آثار در قالب لوح فشرده ، از سوي علاقمندان را تا پايان خرداد ماه عنوان کرد . دبيرخانه اين جشنواره در معاونت امور هنري اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامي مازندران واقع شده است و اميري خوانان براي کسب اطلاعات بيشتر مي توانند با شماره تلفن 2262007- 0151 تماس بگيرند . امير و اميري در كجور سابقا برنهار دارن خاورشناس روسي و سر كنسولگر روسيه در گيلان با كمك ميرزا شفيع مازندراني و مرحوم آقا صادق پسر ميرزا عبدالله مسقطي اشعار امير را گردآوري نمودند و با حكايات و شمه اي از شرح حال امير كه بييشتر به افسانه شبيه است در دو جلد بنام كنزالاسرار مازندراني كه در سنه 1277 ه. ق برابر با سال 1860 ميلادي در چاپخانه پطرزبورغ به چاپ رسيده و مرحوم جعفر عقيلي و محمدنبي كجوري نيز در سال 1337 شمسي مجددا" همان نسخه چاپي را با مقدمه اي از دكتر منوچهر ستوده و محمد كاظم گل باباپور گرآور نموده و در دسترس علاقمندان قرار دادند كه هم اكنون بسيار كمياب ميباشد . غرض از نگارش اين سطور آن است كه اشعار امير در سراسر مازندران ورد زبان همه مردم خصوصا" روستاييان است. اما آنچه كه از همه مهمتر باعث ماندگاري اين اشعار گرديده است علاوه بر ذوق سرايندگان آنان اميريخواني بود كه با لله وا در جشن و سرور و شب نشيني هاي زمستاني صيقل دهنده روح و دل مردم آن سامان بود. اما براساس تحقيقات به عمل آمده در كجور دوبيتي هاي فراواني وجود دارد كه منتسب به امير ميباشد (اگر چه در اصل اين موضوع كه اين امير همان امير چوپان است يا امير تبرستاني است يا اينكه ساير شعراي ديگري كه در غالب دوبيتي بدون تخلص شعر سرودند جاي بحث ديگري ميطلبد ) اين اشعار به سه قسمت تقسيم ميشوند: 1- بخشي از آن كه بدون كم و كاست و هيچ تغييري مانند اميري ساير مناطق خصوصا شرق مازندران قرائت ميشود به طور مثال: گوهر گل ديم مه گل ديم گوهر ته ديم گل باغ و گل بيارده نوور هركس كه بيمو جان و ته گل ور بو گل امير دكاشته گوهر ور انه خش روز هوا ، دئيته وارون اندي شير نر ، بديمه زير پالون اندي بي كفن بمرد مال دارون اين كهنه دني بقاي نارنه يارون 2- قسمت ديگر اشعاري است كه افراد صاحب ذوق به مرور ايام يا در يك زمان خاص تغييراتي را در كلمات و اندكي در مفهوم ايجاد نمودند. ولي اصل شعر همان است كه در ساير نقاط به شكل ديگري آمده است. از جمله: چلوچي خشه هر دم دئير وارش آسا چي خشه گو بپنوئه گالش منگل چي خش لاوسرين و بالش خشواش مسّ چشمون هارش كه در منط كجور اين دوبيتي اين گونه قرائت ميشود: كجور چي خشه نم نم بواره وارش ناسنگ چه خشه گو بفسه وگالش عروس چي خشه همي كنه بچارش تره مسّ چش وينه كهره هارش يا در: امير گنه جان من اين رباط كورمه زر قلم و سيم دوات كورمه صددل به غم يك دل به شادكورمه بمرد روز داد و بيداد و كورمه كه به اين شكل هم ميخوانند: آدم چي حاصل آدميزاد چي حاصل زرقلم و سيم دوات چي حاصل گورتنگ وتاريك و ظلمات چي حاصل بمرد روز داد و بيداد چه حاصل 3- دسته سوم اشعاريست كه توسط شعراي گمنام منطقه سروده شده از جمله: ناسنگ نشومه نا مار درو نا خاخر پشت رچ ري من شومه شاه ناجر يا شاه ناجر من حاجت دارمه ته ور خايمه بنوشمه من آب حوض كوثر گو بوردو گالش بوردو سري بمونس مرسك جوله كمر ني بمونس مسّ گالش هامت ري بمونس رخت دامادي زن مارسري بمونس و اما اميري در منطقه كجور همانند ساير مازندران اميري ملودي روح افزاي اميري چه در سوگ و ماتم و گرفتگي و چه در جشن و سرور و چه از روي تفنن خصوصا در ميان سالخورگان رونق خاصي دارد. با بضاعت بسيار اندكي بنده در علم موسيقي- اميري ملودي كه در اكثر مناطق مازندران رواج دارد و شباهت بسياري نيز باهم دارد همانند گوشه اوج يا عشاق دستگاه شور ميباشد. در منطقه كجور علاوه بر اين فرمت خاص سه نوع ديگر از اميري متداول است. اگر چه به لحاظ فواصل نتها هيچ تغييري ندارد يعني همانند شور از ر-مي كرن- فا- سل- لا- سي كرن ميباشد اما در ميزان و اكتاو تفاوتهايي دارد. اگرچه اين بيان نياز به نواختن با آلات موسيقي است. اما ميتوان گفت قسمتي با اوج شروع ميشود، قسمتي ديگر مانند درآمد اول و دوم و در مصرع دوم به اوج ميرسد. اميري ديگر: 1- امير گنه جان مه جان مرگ گروئه بيمو عزرائيل الان وقت دروئه 2- امير گنه جان خاك اسير مه دل امسال بهار چنه حقيره مه دل 3- در قسمت ديگر پايان اميري يعني پس از فرود آمدن تقريبا نزديك به يك اكتاو پايينتر ميخوانند علي بالا بلند خش قدوقامت دوازده تن امام غير از محمد آواي اميري در كجور اميري در كجور مانند ساير مازندران قطعه ايست در اوج از عشاق درآمد شور آواز دشتي از دستگاه شور لذا در قستهاي مختلف مازندران اين ملودي نيز مانند شعر امير متفاوت است . اميري در كجور به چند لحن خوانده ميشود ولي به طور كلي ميزان تحرير چه در ابتدا كه نقطه اوج ميرسد و چه در وسط لحن در منطقه كجور بسيار كوتاه و با فواصل كم صورت ميگيرد علاوه بر آن داراي سوز بيشتري است- در قسمتي دير گز ملودي اميري كه قسمت تحتاني آواز به حساب ميآيد در منطقه كجور با تحرير فراوان ادا ميشود-در مجموع ميزان اكتاو اميري در منطقه كجور نسبت به ساير مناطق يعني شرق مازندران قدري متفاوت است. كنت و كنتر گره ره من بوشامه واجب الوجود علم الاسمامه خمير شده آب چهل صبامه ارزون نفروش در گرونبهامه فرهود جلالی کندلوسی ارسال مدارک برای جشنواره  
|