تقریبا دو هفته از مسافرت کوتاه به دامغان و دیدار کوتاه تر از تپه حصار میگذرد و من هنوز در حیرتم ، از عظمت آنچه دیدم . اینکه بدانی آنجایی که ایستاده ای ،...

چندین هزار سال پیش از این انسانهایی می زیستند و روزگار می گذراندن و تو آثار تل خانه ها را ببینی و تکه سفالها ی منقوش را با دست خود لمس کنی و اقعا هیجان انگیز است .

در محوطه چند هکتاری که ریل راه آهن از میان آن می گذرد و اطراف هم زمین های کشاورزی دیده می شود آثار چند تپه دیده میشود .

تپه هایی که هر کدام گنجینه ای ارزشمند محسوب میشوند ( گرچه شایدم دیگر چیزی باقی نمانده باشد ، فقط خدا کند گنجینه ها در موزه ای در ایران حفظ شوند و نه ... )

هیچ محافظ یا راهنمایی دیده نمی شد ، شاید هم دیگر لازم نبود چرا که مگر چند نفر به دیدن یک تپه خاکی می روند ، آنهم در کشوری که تا دلت بخواهد تپه خاکی هست .